« BYE BYE Stinking management!! TQM Welcome! |
Main
| Divided OVER Deal: UML and Maoist fight each other for Existence »
गजल
By: Mabi Singh
November 12, 2006 | Join the discussion (0)
Times Viewed
यो पूरानो एउटा
मनै ध्बस्त भए पछि आँखामा के दोष थुपार्नु अनेक ?
छायाका चीराहरु टाल्दैमा, ज्यानलाई के हुन्थ्यो बिसेक ?
म सित बिद्रोह गर्दै भाबनाले रंगै चिन्न छाडी दियो,
हिजो खुशीमा सिर्जेको चित्र आज उजाड, देख्तै उदेक !
संगीत पो हो कि या कोलाहल, छुट्टिएन आबाज कुनै,
ठोक्किनु पर्ने तरंगहरु, झिल्लीमा अल्झि दिदा प्रत्येक !
आफै भित्रको पशु चराएर थाक्दै थाकिन म कहिल्यै,
अब घाँसको संगत गर्दैमा के नै फर्केला र बिबेक ?
न गर्मीले पोल्यो, न जाडोले छोयो, न भेउ ॠतुहरुको,
बदले अरु पात्रोका पन्नासंगै, स्तब्ध “शिरिष” बाहेक !
बष्टन
०७/०८/०५
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://www.everestuncensored.org/cgi-bin/mt-tb.cgi/205Technorati Tags:
Add to Del.icio.us | Digg it | Add to Slashdot | Add to Y!