लुकि-लुकि  घरि-घरि तिमीलाई नियाल्दा,

चाल  नपाएको नाटक गर्दै मुस्कान तिमीले फाल्दा।

बुझिकन नबुझे झै गर्ने तिमी उस्तै,

पत्तै नदिई  तिम्रो लागि मर्ने उस्तै म।

.

आउने जाने जसमा पनि तिम्रै मुहार देख्छु,

मिठो बोली सुन्दा पनि तिम्रै भनी झस्कन्छु।

जहाँ गए नि, यादमा सधैं आउने तिमी उस्तै,

तिमी हिंड्ने प्रत्येक  मोडमा धाउने उस्तै म।

.

हरेक रात सपनिमा बारम्बार आयौ,

तिमीले पनि शायद मेरो झझल्को पो पायौ।

धैर्य गरी मेरै बाटो हेर्ने तिमी उस्तै,

प्रकट हुन अनेक मौका कुर्ने उस्तै म।

.

बिर्सिएछु आँफैलाई, दिक्क लाग्छ अचेल,

बिना तिमी जमाना नै, फिक्का लाग्छ अचेल।

पत्तै नदीइ मन-मुटु चोर्ने तिमी उस्तै,

मुटु खुल्लै  तिम्रो सामु छोड्ने उस्तै म।

Rate this Post:

(3 votes, average: 5 out of 5)  Loading ...

Posted by nabaraj in Poetry on February 29th, 2008  |      419 Views     Share This     Print This Post